.

168 روز مقاومت مردم ایران در خیابان‌ها، به یاد 168 شهید مدرسه میناب

۱۶۸ روز از حمله موشکی آمریکای جانی و رژیم کودک کش اسرائیل به مدرسه «شجره طیبه» میناب گذشته است؛ ۱۶۸ روز از فاجعه‌ای که به شهادت ۱۶۸ دانش‌آموز انجامید؛ ۱۶۸ جان بی‌گناه، ۱۶۸ رؤیای ناتمام و ۱۶۸ آینده‌ای که می‌توانستند بسازند و دیگر هرگز فرصت ساختنش را نیافتند.

۱۶۸ روز از حضور گسترده، پرشور و مسئولانه ملت ایران در صحنه گذشته است؛ حضوری که اجازه نداد این ۱۶۸ انسان بی‌گناه، به ۱۶۸ رقم در یک گزارش خبری تقلیل یابند. پشت هر یک از این اعداد، انسانی با نام و هویت ایستاده بود؛ کودکی با خانواده‌ای چشم‌انتظار، قلبی سرشار از آرزو و آینده‌ای که ناحق از او گرفته شد.

این فاجعه نباید در غبار زمان و فراموشی گم شود. یاد قربانیان باید زنده بماند و وجدان بشری در برابر چنین خشونت و جنایت ضدانسانی، همواره بیدار و حساس باقی بماند.

Sono trascorsi 168 giorni dall’attacco missilistico dell’America criminale e del regime israeliano assassino di bambini contro la scuola “Shajareh Taybeh” di Minab; 168 giorni da quella tragedia che ha causato la morte di 168 studenti: 168 vite innocenti, 168 sogni incompiuti e 168 futuri che avrebbero potuto costruire, ma che non hanno mai più avuto l’opportunità di realizzare.

Sono trascorsi 168 giorni dalla partecipazione ampia, appassionata e responsabile del popolo iraniano, che non ha permesso che questi 168 esseri umani innocenti venissero ridotti a 168 numeri in un rapporto giornalistico. Dietro ciascuno di quei numeri c’era una persona, con un nome e un’identità; un bambino con una famiglia che lo aspettava, un cuore colmo di desideri e un futuro che gli è stato ingiustamente sottratto.

Questa tragedia non deve perdersi nella nebbia del tempo e dell’oblio. Il ricordo delle vittime deve rimanere vivo e la coscienza umana deve

restare sempre vigile e sensibile di fronte a una simile violenza e a un crimine contro l’umanità.