مصاحبه سفیر جمهوری اسلامی ایران در رم با رسانه ایتال پرس ایتالیا

مصاحبه سفیر جمهوری اسلامی ایران در رم با رسانه ایتال پرس ایتالیا

مصاحبه سفیر جمهوری اسلامی ایران در رم با رسانه ایتال پرس ایتالیا

سوال:

1- درباره بحران دیپلماتیک کنونی «ایتالیا کارکنان دیپلماتیک خود را از تهران به باکو منتقل کرده و وزیر امور خارجه، تایانی، شما را در عرض چند روز دو بار فراخوانده است. تصمیم ایتالیا مبنی بر باز نگه داشتن کانال‌های گفتگو و در عین حال کاهش حضور فیزیکی در خاک ایران را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ و آیا بیم آن را دارید که این وضعیت به روابط دوجانبه آسیب همیشگی وارد کند؟

پاسخ:

تصمیم دولت ایتالیا برای کاهش موقت حضور فیزیکی کارکنان دیپلماتیک خود در تهران را در چارچوب ملاحظات امنیتی و شرایط حساس منطقه درک می‌کنیم. این تصمیم ایتالیا بعد از تجاوز آشکار آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران و مشاهده بمباران اهداف غیرنظامی صورت گرفته است و ما دخالتی در این امر نداشته­ایم. در عین حال، برای ما مهم است که رم کانال‌های گفت‌وگو و ارتباطات دیپلماتیک را باز نگه داشته است؛ زیرا در دوره‌های بحران، دقیقاً همین کانال‌ها هستند که می‌توانند از سوءتفاهم‌ها جلوگیری کرده و زمینه مدیریت تنش‌ها را فراهم کنند، البته عدم حضور فیزیکی میتواند تاثیرات منفی احتمالی هم در گرفتن نتیجه مطلوب داشته باشد.

روابط میان جمهوری اسلامی ایران و ایتالیا دارای پیشینه‌ای طولانی از همکاری و احترام متقابل است. ما امیدواریم که تحولات مقطعی و شرایط ناشی از بحران‌های منطقه‌ای به این روابط آسیب پایدار وارد نکند. باور ما این است که با حفظ گفت‌وگو و رویکردی مبتنی بر دیپلماسی، می‌توان این مرحله دشوار را نیز پشت سر گذاشت و زمینه بازگشت به همکاری‌های عادی را فراهم کرد.

2- شما در اظهارات اخیر خود بارها از ایتالیا به عنوان "پل گفتگو" میان ایران و اروپا یاد کرده‌اید. اکنون که شرایط اضطراریِ جنگ، رم را نیز بر آن داشته تا شما را به‌طور صریح فرا بخواند، آیا هنوز معتقدید که ایتالیا می‌تواند نقش دیپلماتیک مؤثری ایفا کند، یا اینکه موضع واحد اروپا تمامی فرصت‌های میانجی‌گری را از بین برده است؟

پاسخ :

همانطور که در گفتگوهای رسانه ای پیشین و همچنین در برخی ملاقات های رسمی اعلام کرده ام، ایتالیا جایگاه مهمی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در قبال اروپا داشته است. دارا بودن پیوندهای سنتی و دوستانه علی رغم اختلافات سیاسی در برخی موارد و پیوندهای اقتصادی شرکت های دو طرف از عوامل اهمیت ایتالیا برای ما می‌باشند. ما همواره بر این باور بوده‌ایم که ایتالیا می‌تواند به عنوان پلی برای گفت‌وگو میان ایران و اروپا عمل کند.

طبیعی است که در شرایط بحرانی، کشورهای اروپایی تلاش می‌کنند مواضع مشترکی اتخاذ کنند؛ اما این امر لزوماً به معنای از بین رفتن کامل ظرفیت‌های دیپلماتیک و میانجی‌گرانه نیست. باید توجه داشت که مقدمه ایفای چنین نقشی، توجه به واقعیات کنونی و داشتن رویکردی متوازن و قابل پذیرش برای همه طرف ها است. واقعیت این است که تمامیت ارضی و حاکمیت ملی جمهوری اسلامی ایران مورد تجاوز قرار گرفته است و این تجاوز طبق مفاد منشور ملل متحد و اصول بنیادین حقوق بین الملل، باید محکوم گردد.

3-در مصاحبه‌ ای اخیرا هشدار داده بودید که هر کس از حملات آمریکا و اسرائیل حمایت کند، با پاسخی "متناسب و قاطع" روبرو خواهد شد. با توجه به اینکه ایتالیا میزبان پایگاه‌های آمریکایی در خاک خود است، آیا این کشور یک هدف احتمالی تلقی می‌شود یا پیام شما صرفاً متوجه دولت‌هایی است که مستقیماً در عملیات نظامی مشارکت دارند؟

پاسخ :

موضع ما کاملاً روشن است: جمهوری اسلامی ایران به دنبال گسترش دامنه درگیری نیست، اما در عین حال حق مشروع خود برای دفاع در برابر هرگونه تجاوز یا اقدام خصمانه را طبق ماده 51 منشور محفوظ می‌داند.

اظهاراتی که در این زمینه مطرح شده‌اند، در چارچوب اصل شناخته‌شده دفاع مشروع بیان شده‌اند. این پیام اساساً متوجه طرف‌هایی است در اقدامات نظامی علیه ایران مشارکت داشته باشند یا در چنین اقداماتی نقش فعال ایفا کنند.

ما برای روابط خود با ایتالیا ارزش قائلیم و امیدواریم که همه طرف‌ها با خویشتنداری و دوری از اقداماتی که می‌تواند به تشدید تنش‌ها منجر شود، به حفظ ثبات منطقه‌ای و بین‌المللی کمک کنند. بدیهی است که مشارکت در اقدام تجاوزکارانه کنونی علیه ایران با واکنش ما همراه خواهد شد.

4- شما اعلام کرده‌اید که "همواره روزنه‌ای برای دیپلماسی وجود دارد" اما "سلاح‌ها باید خاموش شوند." در حال حاضر، شرایط حداقلی ایران برای نشستن پای میز مذاکره و بازگشت به بحث درباره توافق هسته‌ای دقیقا چیست و چه تضمین‌هایی از جامعه بین‌المللی مطالبه می‌کنید؟

پاسخ :

موضع ما همواره این بوده است که دیپلماسی بهترین و پایدارترین راه‌حل برای حل اختلافات بین‌المللی است. این موضع در عمل نیز از سوی ما اثبات شده است و دو مرتبه با حسن نیت کامل وارد گفتگوها با آمریکا شدیم اما در هر دو مرتبه با خیانت آمریکا به دیپلماسی مواجه شدیم. با توجه به اینکه این حملات برای دومین بار در میانه مذاکرات جدی با آمریکا بود دیگر به چه چیزی باید امید داشت. از نگاه ایران، طرف مذاکره کننده ما به هیچیک از اصول حقوق بین الملل و چارچوب مقررات بین‌المللی پایبند نبوده و با سیاست فشار، تهدید و در نهایت حمله نظامی وارد می‌شود. جمهوری اسلامی ایران نیز در جنگ 12 روزه ژوئن و تجاوز کنونی، با نمایش آمادگی دفاعی و پاسخ متقابل به تجاوز صورت گرفته نشان داده است با تهدید و تجاوز از حق خود عقب نشینی نمی‌کند. لذا با این شرایط صحبت از مذاکره بسیار سخت است، البته پیش زمینه اصلی آن توقف تجاوز، جبران خسارات، تعهدات و ضمانت های لازم برای عدم تکرار حملات میباشد.